reisverslag november 2011

Reisverslag rit naar Roemenië

Zondag aan het begin van de avond zijn we beide vertrokken, Arno en Inske vanuit Sleeuwijk en Lenie vanuit Woerden. Lenie moest nog even aankoppelen in Linschoten. Daar stond de trailer veilig op het erf van Kees geparkeerd. We hadden afgesproken elkaar te ontmoeten aan de grens bij afslag Oldenzaal-zuid, Arno wilde daar nog tanken en dan konden we om 22.00 uur de grens over richting Duitsland. Bij aankomst stelt Arno meteen de vraag: “wil je koffie”? Lekker… Meteen worden de taken verdeeld Arno gaat koffie zetten en Inske aftanken. En als Inske en ik terugkomen van een toiletbezoek is de koffie klaar. Als dat de hele rit zo gaat….dan is dat niet verkeerd!

Na de koffie gaan we op weg en het loopt allemaal prima. We zijn om 1.00 uur bij Braunschweig en stoppen bij een autohof voor onze rust. We maken een ontbijtafspraak voor de volgende ochtend om 9.00 uur. Als we gaan slapen is de buitentemperatuur gezakt naar -3. Ik denk dat kan wel zonder standkachel maar halverwege de nacht is het toch wel fris. Dan maar de kachel aan; en  slaperig zet ik hem aan; ik denk dat hij wel niet zo heet zal staan ingesteld, gezien de afgelopen nachten. De vorige chauffeur heeft hem vast “iets” aangezet. Niet dus; na een paar uur word ik wakker en is het bloedheet! Maar goed hij doet het tenminste wel. Na het ontbijt vertrekken we verder richting Tsjechische grens. En komen we die dag tot een half uur voor de grens met Slowakije. Daar maken we onze rust bij een tankstation met parkeerplaats en je kan er douchen, dus dat is mooi meegenomen. Ik moet de douche wel even schoon spoelen maar dan lijkt het zowaar nog wat. De wekker gaat op 6.00 uur en om 7.00 uur willen we vertrekken. Als ik de volgende morgen wakker wordt zijn Arno en Inske al gedoucht en zo goed als klaar voor vertrek. Ik ga op m’n gemakkie naar het toilet en zie plots dat het al kwart voor zeven is!! Oftewel mijn wekker heeft al zeker een half uur zijn best moeten doen om mij wakker te krijgen. Maar ja, zeven uur is zeven uur, dus snel tanden poetsen even wassen en vertrekken; ik laat me natuurlijk niet kennen. Arno en Inske moeten er wel om lachen en hadden me echt wel wakker gemaakt zeiden ze. Als we naar buiten lopen vind Arno dat we deze plek moeten onthouden; ziet er namelijk goed uit, schone douche!! Ik schiet in de lach en vertel dat die dat gisteravond is geworden. We starten de vrachtwagen en “uitgeslapen” gaan we verder met onze rit.

Het gaat via Slowakije naar Hongarije. Soms is het erg mistig en daalt de temperatuur tot onder nul. Maar de rit verloopt prima. In Hongarije heb je net voor Budapest een truckstop bij Bicske en daar tank ik nog even vol. Binnen kun je er prima eten en na het eten bellen we nog even met de opdrachtgever voor Arno zijn terugvracht. De planner heeft al een vracht gepland dus dat moet helemaal goed komen. Dan schudden we elkaar de hand en nemen afscheid want net voorbij Budapest scheiden onze wegen en gaan Arno en Inske naar Arad en ik naar Cluj.

Om 17.00 uur ben ik bij de grens met Roemenië en om 17.30 ben ik over. Dat is prima verlopen gezien de andere kant aan de grens waar al gauw zo’n 20 vrachtwagens staan te wachten voor de grens. Al zijn de grenzen “open” hier heb je nog steeds een weegbrug waar je overheen moet en paspoort en autopapieren controle. Als ik net over de grens ben belt Arno, ook bij hun is alles goed gegaan en zij zijn ook zonder problemen ‘over’. Over de grens mag ik nog een stukje verder rijden en probeer zo ver mogelijk te komen binnen mijn rijuren. Net voor Oradea is een kleine parkeerplaats tegenover een tankstation waar ik kan parkeren. Het restaurantje is gesloten, ik vraag of er een restaurant in de buurt is en ze verwijzen mij naar de eerste straat links. Inderdaad na een stukje lopen kom ik bij het restaurant. Het is er binnen in het eetgedeelte donker, in de ruimte  daarnaast is wel licht en zijn er mensen. Als ik vraag of het restaurant open is wordt ik gastvrij ontvangen en mag ik een tafel uitkiezen. De gastvrouw loopt naar de muur met een stuk of 8 schakelaars op een rij en doet dan de lamp aan boven de tafel waar ik ben gaan zitten. Het menu is soep,vlees met aardappelpuree en rauwkost voor 12 Lei. Ik vind het prima, een menukaart lezen in het Roemeens valt ook niet mee, dus laat me verrassen… Het smaakt erg lekker en neem nog een kopje koffie toe. Ik betaal de rekening (omgerekend 4 euro) en de lamp kan weer uit….!

De volgende morgen rij ik het laatste stukje naar Cluj. Heb afgesproken woensdagmorgen te lossen en na het lossen weer terug te rijden naar de grens. Omdat het beter is in het donker niet te rijden in Roemenië, niet iedereen heeft goede verlichting of er fietsen en lopen mensen op de weg. Ook zijn de wegen niet overal even goed. Daarom wil ik nog bij daglicht terugrijden naar de grens. In Cluj aangekomen is het in de stad even zoeken naar de goede doorgaande straat die weer uitkomt bij de straat waar Dorcas zit. Ik moet een straat met de trambaan in het midden van de weg volgen en dan een volgende straat in. Maar ja, straatnaam bordjes heb je hier niet in overvloed. En als ik al zoekende verder rij stopt er een auto voor me en de man stapt uit en komt naar me toe: “hé collega, where do you go? Hij is ook chauffeur en heeft vandaag geen rit en vraagt waar ik naar toe moet. Ik geef hem het adres en het kaartje wat ik heb van google. Hij weet waar het is en vertelt dat de plattegrondjes van google nooit kloppen. Hij zal wel voor me uitrijden met de auto. Dus ik stap weer in en volg hem naar de straat van Dorcas. De straat waar Dorcas zit is niet erg breed en ik moet er achterin keren om beter het hek in te kunnen draaien. Als ik bij Dorcas ben verteld de chauffeur ook dan mijn koplamp niet brand. Klopt, deze is vanmorgen stuk gegaan; moet hem nog vervangen. Alleen weet ik niet hoe dat moet bij een volvo  en deze chauffeur ook niet. Maar hij verteld mij wel dat ik hem MOET vervangen ‘police problemen’. Ik beloof de chauffeur dat ik hem ga vervangen en bedank hem voor de begeleiding en geef hem een T-shirt. Het instructieboekje ligt niet in de volvo en ik heb ineens een idee, ik kijk straks even op google op het kantoor van Dorcas hier. Eerst maar de vrachtwagen door het hek steken zodat er gelost kan worden. Naast Dorcas is een bedrijfje die een heftruck heeft en één van de mannen is bereid te komen lossen met de heftruck. Ondertussen zoek ik op google naar instructies om de koplamp te vervangen en zowaar ik vind een site van volvo met zelfs een filmpje erover!! Als ik het filmpje zit te bekijken wordt ik geroepen dat er iemand voor me is die me nodig heeft. Buiten staat de chauffeur op me te wachten met een collega die ongeveer weet hoe je een koplamp van de volvo moet vervangen. Nou, dat is toch super! Met zijn drieën komen we er zeker uit. Ik bedank ze hartelijk en ook hij krijgt een T-shirt.

Het lossen gaat snel en met 3 kwartier is de auto leeg. Heb nog net foto’s kunnen maken. Dan wordt ik uitgenodigd om soep te komen eten en komt de directeur van Dorcas nog even kennis maken. Na de soep bel ik nog met Patricia, een nicht die voor een jaar in een ziekenhuis in Cluj werkt. Maar zij is aan het werk en een bezoekje gaat dus niet lukken. En voor mij is het ook niet mogelijk om langer te blijven. Om 11.30 uur vertrek ik weer richting grens. Ook de terugrit over de grens gaat erg snel, met 20 min ben ik over. En wederom staat er aan de andere kant een rij van 20 vrachtwagens.

Arno en Inske konden terugladen in Budapest en moesten dan uiterlijk 17.00 uur vertrekken uit Arad. Om 16.45 belde hij op dat ze voor de grens stonden, ze hadden wel een paar auto’s voor hun maar dat was wel te doen. Ook bij hun was het lossen goed verlopen en we wensen elkaar nog een goede terugreis toe. Om 18.00 uur zitten mijn rijuren erop en stop ik op een parkeerplaats met een tankstation. De volgende ochtend wil ik daar even wassen maar alles is donker, dat wordt dus wassen naast de auto bij een temperatuur van -3  brrrr…. Dan heb je wel voordeel van zo’n makkelijk kapsel wat ik heb. Ben je lekker gauw klaar!

Omdat er in Tsjechië en Slowakije een rijverbod is op donderdag (i.v.m. een nationale feestdag) mag ik terug over Oostenrijk. Oostenrijk is iets duurder qua tol maar nu ben ik wel op tijd terug en loop ik niet het risico dat ik de vrachtwagen niet zaterdag kan terugbrengen. In Oostenrijk stop ik in de buurt van Linz voor een kop soep en een broodje. En als ik bij het restaurant naar binnen loop is het al helemaal in kerstsfeer ingericht. Zijn ze nou zo vroeg of heb ik weer de wekker niet gehoord……?

Bij Regensburg-oost in Duitsland is er een autohof en ook file; die begint bij de afslag, omdat ik nog maar een klein half uurtje mag rijden besluit ik meteen maar de afslag te nemen. Na het eten krijg ik een smsje van Arno dat ze weer veilig thuis zijn. Alles is goed gelopen. Ze hebben een indrukwekkende reis gehad en zijn blij dat ze dit konden doen.

De volgende morgen vertrek ik richting Nederland. Voor zover de planning er uit ziet blijf ik nog een nacht weg. Ik zou als alles goed loopt precies in Woerden kunnen komen binnen de rijuren maar dan kan ik ook niets meer doen,en de trailer moet naar Waddinxveen en de truck naar Culemborg. Dus kan ik nu rustig aan doen en dan zaterdagmorgen meteen de trailer in Waddinxveen afkoppelen en thuis mijn spullen uit de truck halen en hem weer naar Ceulemborg brengen. Bij Dusseldorf stop ik voor een “3kwartiertje”. Als ik de parkeerplaats op komt rijden staat er een Nederlandse chauffeur (Pieterjan Deij) en ik parkeer ernaast. Deze chauffeur was mij eerder al voorbij gereden. Als ik stil staat komt hij naar me toe, en verteld dat hij een uur geleden een mailtje heeft gekregen over mij. Hij zegt: ‘jij komt uit Oostenrijk’. Dat klopt ja, zeg ik maar hoe weet hij dat???? Hij heeft zijn truck bij v. Dijk in Culemborg gekocht en ook een tolkast voor Oostenrijk gekocht en nu heeft dat Oostenrijkse tol systeem zijn e-mail adres. En omdat mijn truck ook van v.Dijk is heeft hij een e-mailtje gehad dat er een tolkastje is gekocht op dit kenteken. En dan ziet hij die auto nog rijden óók!! Dat is toch wel heel toevallig. Maar we raken aan de praat en dan blijkt dat zijn dochter bij Berbeé rijdt en ook hulptransport heeft gedaan voor Dorcas en hijzelf ook. Dat is toch allemaal wel erg toevallig. We staan buiten te praten maar besluiten eerst maar is naar binnen te gaan voor een sanitaire stop en een soepie. Oftewel het “3 kwartiertje” wordt anderhalf uur. Ik maak nog een foto voor de website en vertrek weer met een leuke ervaring rijker. Bij Veenendaal stop ik voor de laatste nacht in de volvo. Daar vertrek ik de volgende ochtend om 7.30uur naar Waddinxveen, moet wel even een omleiding volgen de oprit naar Utrecht is wegens werkzaamheden afgesloten. Maar ja, op zo’n rit vallen die 3 km extra ook niet op. Als ik de trailer heb afgekoppeld rij ik naar Bodegraven om de truck te laten wassen (de trailer was niet schoon toen ik hem meekreeg, en had hem al laten wassen voor de rit). Bij de wasstraat gaan ze met z’n vieren aan de slag, nou als die niet schoon wordt… Na het wassen tank ik hem in Bodegraven meteen af. Dan even langs Woerden om mijn spullen eruit te halen en breng ik de truck weer naar Culemborg met 4002 km meer op de teller.

Het was een hele mooie rit, alles is prima verlopen. Ik wil ook iedereen bedanken voor het meeleven,berichtjes de telefoontjes. En ik wil ook Arno en Inske bedanken die voor Linquenda een rit wilden doen.